Een onderzoek naar de werkzaamheid en veiligheid van RO7790121 voor inductiebehandeling bij deelnemers met matig tot ernstig actieve colitis ulcerosa

1. Waarom is dit onderzoek nodig? 

Colitis ulcerosa (CU) is een gezondheidsprobleem dat ontstekingen veroorzaakt in de binnenste laag van sommige delen van de darm. Vaak is het aanwezig in de endeldarm en het onderste deel van de dikke darm. Het kan bloedende zweren of slijm veroorzaken. Dit leidt tot veelvuldige dunne ontlasting of stoelgang en bloedingen uit het rectum. Als CU 'matig tot ernstig' is, heeft iemand 6 tot 10 dringende ontlastingen per dag die soms bloederig zijn. Als CU 'ernstig' is, heeft iemand meer dan 10 dringende bloederige ontlastingen per dag. Wanneer mensen met CU symptomen hebben, wordt gezegd dat hun CU 'actief' is. Mensen met matig en ernstig actieve CU kunnen ook last hebben van buikpijn, vermoeidheid en gewichtsverlies.

Standaardbehandelingen voor CU omvatten geneesmiddelen die ontstekingen verminderen, zoals corticosteroïden en meer gespecialiseerde behandelingen zoals biologische geneesmiddelen. Maar voor veel mensen met CU verbeteren de symptomen zelfs met deze behandelingen niet. De behandeling kan ook na een tijd stoppen met werken of onaanvaardbare ongewenste effecten veroorzaken, waardoor een persoon de behandeling mogelijk niet kan voortzetten of mogelijk niet meer kan functioneren. Er zijn dus betere behandelingen voor CU nodig.

In dit onderzoek wordt het geneesmiddel RO7790121 getest. Het wordt ook afimkibart genoemd. Afimkibart is een onderzoeksmiddel dat wordt ontwikkeld voor de behandeling van CU. Dit betekent dat gezondheidsinstanties (zoals de Amerikaanse Food and Drug Administration en de European Medicines Agency) afimkibart niet hebben goedgekeurd voor de behandeling van CU.

Het doel van dit onderzoek is om de effecten van afimkibart te vergelijken ten opzichte van een 'placebo'. Placebo is een geneesmiddel dat geen actieve bestanddelen bevat, maar er hetzelfde uitziet als het onderzoeksmiddel. Onderzoekers willen weten of afimkibart werkt, hoe goed het werkt en hoe veilig het is. Dit wordt vergeleken met een placebo bij mensen met matig tot ernstig actieve CU.

2. Wie kunnen er meedoen aan het onderzoek? 

Mensen van 18 tot 80 jaar, en volledig ontwikkelde 16- tot 17-jarigen in sommige landen, met matig tot ernstig actieve CU kunnen deelnemen aan het onderzoek. Hun diagnose van CU moet zijn bevestigd met behulp van een ‘endoscopie’. Een endoscopie is een procedure waarbij een dokter een buisje met een camera gebruikt om in de dikke darm te kijken. Om mee te doen moeten mensen ook minstens 1 ander geneesmiddel tegen CU hebben gebruikt dat niet goed werkte, stopte met werken of onaanvaardbare ongewenste effecten veroorzaakte.

Mensen kunnen niet aan dit onderzoek deelnemen als ze ernstige CU hebben waarvoor een ziekenhuisopname nodig is voor een behandeling, zoals een operatie. Mensen met bepaalde andere medische aandoeningen, zoals de ziekte van Crohn, afwijkende cellen in hun darm (bekend als ‘dysplasie’), sommige vormen van kanker in de afgelopen 5 jaar of bepaalde infecties kunnen ook niet deelnemen. Mensen die zwanger proberen te worden, van plan zijn zwanger te worden, van plan zijn eicellen of sperma te doneren of momenteel borstvoeding geven, kunnen niet aan het onderzoek deelnemen.

3. Hoe werkt dit onderzoek? 

Dit onderzoek bestaat uit een screeningsperiode, een behandelingsperiode van 12 weken, een optionele verlenging van de behandeling en een opvolgingsperiode voor de veiligheid van 12 weken. Mensen worden gescreend om te controleren of ze aan het onderzoek kunnen meedoen. Dit is een ‘placebogecontroleerd’ onderzoek. Dit betekent dat deelnemers worden ingedeeld in een groep die een geneesmiddel krijgen of in een groep die een ‘placebo’ krijgen. Door de resultaten van de verschillende groepen te vergelijken, weten onderzoekers of er veranderingen zijn die door het onderzoeksmiddel worden veroorzaakt of die toevallig optreden.

Iedereen die meedoet aan dit onderzoek wordt willekeurig in 1 van de 2 groepen ingedeeld. Deelnemers krijgen ofwel afimkibart ofwel een placebo toegediend, als infuus in een ader.

Dit is een dubbelblind onderzoek. Dit betekent dat noch de deelnemers aan het onderzoek, noch het team dat het onderzoek uitvoert, weten welke behandeling wordt gegeven totdat het onderzoek voorbij is. Dit wordt gedaan om ervoor te zorgen dat de resultaten van de behandeling niet worden beïnvloed door wat mensen verwachten van de gekregen behandeling. De onderzoeksarts kan echter wel te weten komen in welke groep de deelnemer zit, als de veiligheid van de deelnemer in gevaar is.

Als de deelnemers akkoord gaan en de onderzoeksarts denkt dat het passend is, kunnen ze in een verlenging van het onderzoek de behandeling blijven ontvangen na het afronden van de behandelingsperiode van 12 weken. Iedereen die meedoet aan de verlenging krijgt afimkibart. De verlenging is open-label. Dit betekent dat alle betrokkenen, inclusief de deelnemer en de onderzoeksarts, weten dat de deelnemer afimkibart heeft gekregen.

Tijdens dit deel van het onderzoek krijgen de deelnemers afimkibart toegediend als een injectie onder de huid. Dit wordt verstrekt in de vorm van een flacon of, indien beschikbaar, als een autoinjector, een penachtig instrument waarmee medicijnen snel en gemakkelijk onder de huid kunnen worden geïnjecteerd. De onderzoeksarts zal de deelnemers regelmatig zien. Sommige bezoeken kunnen buiten het ziekenhuis plaatsvinden, bijvoorbeeld, wanneer de autoinjector beschikbaar is en de training is afgerond, krijgen de deelnemers de mogelijkheid om afimkibart thuis zelf toe te dienen (of, indien gewenst, door een verzorger of een gekwalificeerde zorgverlener te laten toedienen). De onderzoeksarts zal kijken hoe goed de behandeling werkt en naar eventuele ongewenste effecten die de deelnemers mochten ervaren. De deelnemers krijgen 2 opvolgingsbezoeken, 6 weken en 3 maanden na afronding van de onderzoeksbehandeling, waarbij de onderzoeksarts het welzijn van de deelnemer zal controleren. Deelname aan het onderzoek kan maximaal 5 jaar duren, als wordt meegedaan aan de verlenging van het onderzoek. De deelnemers hebben te allen tijde het recht om te stoppen met de onderzoeksbehandeling en te stoppen met het onderzoek, als ze dat willen.

4. Wat zijn de belangrijkste resultaten die gemeten worden in dit onderzoek?

Het belangrijkste resultaat dat in het onderzoek wordt gemeten om te beoordelen of het geneesmiddel werkt, is het aantal deelnemers dat na 3 maanden geen of zeer weinig symptomen van CU vertoont. 

Andere belangrijke resultaten die in het onderzoek worden gemeten, zijn:

• Het gemiddelde aantal keren stoelgang per dag en de hoeveelheid bloed uit het rectum na 2 weken behandeling vergeleken met de start van het onderzoek

• Het aantal deelnemers met minder of geen bloedende zweren, minder of geen slijm en minder ontstekingsverschijnselen in de dikke darm na 3 maanden. Dit wordt beoordeeld met een endoscopie

• Het aantal deelnemers die na 3 maanden ten minste 30 % vermindering heeft in het aantal symptomen van CU (aantal keren ontlasting per dag, aantal bloedingen en endoscopieresultaten)

• Hoeveel deelnemers melden dat hun CU-symptomen zijn veranderd en hoe ernstig de symptomen zijn 

• Het aantal en de ernst van ongewenste effecten

5. Zijn er risico's of voordelen verbonden aan deelname aan dit onderzoek?

Deelname aan het onderzoek kan er al dan niet voor zorgen dat de deelnemers zich beter voelen. Maar de informatie die met het onderzoek wordt verzameld, kan andere mensen met vergelijkbare gezondheidsaandoeningen in de toekomst helpen. 

Op het moment van het onderzoek is mogelijk niet helemaal bekend hoe veilig de onderzoeksbehandeling is en hoe goed het werkt. Aan het onderzoek zijn enkele risico's voor de deelnemer verbonden. Maar deze risico's zijn over het algemeen niet groter dan de risico's die verbonden zijn aan de routinematige medische zorg of aan de natuurlijke progressie van de gezondheidstoestand. Mensen die geïnteresseerd zijn in deelname worden geïnformeerd over de risico's en voordelen, evenals over eventuele aanvullende procedures of tests die zij wellicht moeten ondergaan. Alle details van het onderzoek staan beschreven in een proefpersoneninformatie. Hieronder valt ook informatie over mogelijke effecten en andere behandelingsopties. 

Risico's die verbonden zijn aan het onderzoeksmiddel

Deelnemers kunnen last hebben van ongewenste effecten van het geneesmiddel dat in dit onderzoek wordt gebruikt. Deze ongewenste effecten kunnen mild tot ernstig en zelfs levensbedreigend zijn en kunnen variëren van persoon tot persoon. Tijdens dit onderzoek worden de deelnemers regelmatig gecontroleerd op ongewenste effecten. 

Afimkibart is op beperkte schaal getest bij mensen. De mogelijke ongewenste effecten van dit geneesmiddel zijn gebaseerd op onderzoeken bij mensen, laboratoriumonderzoeken of kennis van soortgelijke geneesmiddelen. Deze omvatten allergische reacties, misselijkheid en gewrichtspijn. Er kunnen andere ongewenste effecten optreden die op dit moment niet bekend zijn. 

Bekende ongewenste effecten van infusies zijn pijn, blauwe plekken, roodheid, warmte, branderig gevoel, steken of jeuk van de huid op de plek waar de naald is aangeprikt om de behandeling toe te dienen. Andere ongewenste effecten van infusies kunnen zijn: overgeven, het gevoel hebben te moeten overgeven, het koud hebben waardoor het lichaam gaat rillen, een lage of hoge bloeddruk, koorts, pijn of ongemak in het hoofd 

Bekende ongewenste effecten van onderhuidse injecties zijn een reactie, zwelling of uitslag van de huid op de plek waar de naald heeft geprikt om de behandeling toe te dienen.

Het onderzoeksmiddel kan schadelijk zijn voor een ongeboren baby. Er moeten voorzorgsmaatregelen worden genomen om te voorkomen dat een ongeboren baby aan de onderzoeksbehandeling wordt blootgesteld.