Een onderzoek waarin divarasib wordt vergeleken met immunotherapie of observatie bij mensen met KRAS G12C-positieve niet-kleincellige longkanker die operatief is verwijderd

1. Waarom is dit onderzoek nodig? 

Niet-kleincellige longkanker (Non-Small Cell Lung Cancer, NSCLC) is de meest voorkomende vorm van longkanker. Deze kanker ontwikkelt zich meestal in de weefsels die de longen bekleden en kan zich verspreiden naar nabijgelegen lymfeklieren en andere organen. Als de tumor vroegtijdig wordt ontdekt, kunnen artsen deze operatief verwijderen. De deelnemers krijgen vervolgens behandelingen zoals chemotherapie of immunotherapie om te voorkomen dat de kanker terugkeert. 'Immunotherapie' is een vorm van geneeskunde die het natuurlijke afweersysteem van een persoon helpt kankercellen aan te vallen, terwijl chemotherapie kankercellen rechtstreeks doodt. Maar zelfs met deze behandelingen kan de kanker nog steeds terugkomen. Bij sommige mensen met NSCLC is er een specifieke verandering (mutatie) in hun KRAS-gen, de zogeheten KRAS G12C-mutatie. Hierdoor groeien kankercellen ongecontroleerd. Er zijn betere behandelingen nodig voor mensen met KRAS G12C-positieve NSCLC. 

In dit onderzoek wordt een geneesmiddel getest dat divarasib wordt genoemd. Het wordt ontwikkeld voor de behandeling van KRAS G12C-positieve NSCLC.

Divarasib is een experimenteel geneesmiddel. Dit betekent dat gezondheidsinstanties (zoals de Amerikaanse Food and Drug Administration en het Europees Geneesmiddelenbureau) divarasib niet hebben goedgekeurd voor de behandeling van KRAS G12C-positieve NSCLC.

Dit onderzoek heeft als doel de werking van divarasib te vergelijken met die van immunotherapie (pembrolizumab of nivolumab) of geen aanvullende behandeling (observatie) bij mensen met KRAS G12C-positieve NSCLC. 

2. Wie kan aan het onderzoek meedoen? 

Personen (mannen en vrouwen) van 18 jaar en ouder met NSCLC kunnen meedoen aan het onderzoek als hun kanker een KRAS G12C-mutatie heeft. Ze moeten chemotherapie en immunotherapie hebben ondergaan vóór de operatie om de tumor te verwijderen, en testen na de operatie moeten aantonen dat de kanker niet volledig verdwenen is. 

Mensen die volledig hersteld zijn van hun eerdere longkankerbehandeling kunnen mogelijk niet aan dit onderzoek meedoen. Ze kunnen niet meedoen als ze eerder een behandeling hebben ondergaan die gericht is op KRAS-eiwitten, of als er twee afzonderlijke NSCLC-tumoren tegelijkertijd in verschillende delen van de longen zijn vastgesteld. Mensen die geen tabletten kunnen slikken, kunnen ook niet meedoen. Mensen die zwanger zijn, momenteel borstvoeding geven of van plan zijn zwanger te worden, kunnen niet aan het onderzoek meedoen.

3. Hoe werkt dit onderzoek? 

Mensen worden gescreend om te controleren of ze mee kunnen doen aan het onderzoek. Het geschiktheidsonderzoek of 'screening' wordt maximaal 42 dagen vóór aanvang van de behandeling uitgevoerd.

Iedereen die meedoet aan dit onderzoek wordt willekeurig ingedeeld in één van 2 groepen (zoals bij het opgooien van een muntje).

• Groep 1 krijgt divarasib, in de vorm van een tablet die dagelijks moet worden ingenomen, gedurende ongeveer 3 jaar. 

• Groep 2 krijgt ofwel pembrolizumab of nivolumab, ofwel geen bijkomende behandeling (observatie).

Zowel pembrolizumab als nivolumab worden toegediend als infuus in een ader (intraveneuze infusie) of als injectie onder de huid (subcutaan). Pembrolizumab wordt elke 3 weken gedurende ongeveer 9 maanden toegediend, en nivolumab elke 4 weken gedurende maximaal 12 maanden.

De deelnemers hebben een gelijke kans om in één van beide groepen te worden geplaatst. 

Dit is een open-label onderzoek. Dit betekent dat alle betrokkenen, inclusief de deelnemer en de onderzoeksarts, weten welke onderzoeksbehandeling de deelnemer krijgt.

Tijdens het onderzoek zullen de deelnemers de onderzoeksarts regelmatig bezoeken. Er wordt gekeken naar hoe goed de behandeling werkt en of er mogelijk bijwerkingen bij deelnemers optreden. Voor deelnemers die het onderzoeksmiddel krijgen, zullen regelmatige opvolgingsbezoeken plaatsvinden om hun welzijn te controleren. Als de kanker niet is teruggekomen, vinden gedurende de eerste 3 jaar ongeveer elke 3 maanden opvolgingsbezoeken plaats, gedurende jaar 4 en 5 elke 6 maanden, en daarna eenmaal per jaar. Als de kanker terugkomt, vinden om de 6 maanden opvolgingsbezoeken plaats. De totale tijd van deelname aan het onderzoek is ongeveer 1 dag tot ongeveer 10 jaar of langer. Deelnemers hebben het recht om op elk moment te stoppen met de onderzoeksbehandeling en het onderzoek te verlaten, als ze dat willen.

4. Wat zijn de belangrijkste resultaten die gemeten worden in dit onderzoek?

Het belangrijkste resultaat dat in het onderzoek wordt gemeten om te beoordelen of het geneesmiddel heeft gewerkt, is de tijd tussen de toewijzing aan een onderzoeksgroep en het terugkeren van de kanker of de ontwikkeling van een nieuwe longkanker. Andere belangrijke resultaten die in het onderzoek worden gemeten, zijn onder andere: 

• hoelang deelnemers in leven blijven;
• hoeveel deelnemers 2 jaar en 3 jaar kankervrij blijven nadat ze aan een onderzoeksgroep zijn toegewezen;
• het aantal en de ernst van bijwerkingen.

5. Zijn er risico's of voordelen verbonden aan deelname aan dit onderzoek?

Deelname aan het onderzoek kan ervoor zorgen dat deelnemers zich beter of niet beter gaan voelen. Maar met de informatie die in het onderzoek wordt verzameld, kunnen andere mensen met vergelijkbare aandoeningen in de toekomst worden geholpen. 

Op het moment waarop het onderzoek start, is het mogelijk niet helemaal bekend hoe veilig de onderzoeksbehandeling is en hoe goed deze werkt. Aan het onderzoek zijn voor de proefpersoon enkele risico's verbonden. Maar deze risico's zijn over het algemeen niet groter dan de risico's van de routinematige medische zorg of van de natuurlijke ontwikkeling van de gezondheidstoestand. Geïnteresseerden in deelname worden geïnformeerd over de risico's en voordelen, evenals over eventuele aanvullende procedures of testen die zij wellicht moeten ondergaan. Alle details van het onderzoek worden beschreven in een document voor geïnformeerde toestemming. Dit omvat informatie over mogelijke bijwerkingen en andere behandelingsmogelijkheden. 

Risico's verbonden aan de onderzoeksmiddelen

Deelnemers kunnen bijwerkingen ervaren van de onderzoeksmiddelen die in dit onderzoek worden gebruikt. Deze bijwerkingen kunnen licht tot ernstig en zelfs levensbedreigend zijn en kunnen van persoon tot persoon variëren. Tijdens dit onderzoek worden de deelnemers regelmatig gecontroleerd op bijwerkingen. 

Divarasib, pembrolizumab en nivolumab

De deelnemers zullen worden geïnformeerd over de bekende bijwerkingen van divarasib, pembrolizumab en nivolumab, en over mogelijke bijwerkingen op basis van onderzoek bij mensen en in laboratoria, of op basis van kennis over vergelijkbare geneesmiddelen. Bekende bijwerkingen van divarasib zijn onder andere dunne, waterige (en frequentere) ontlasting, misselijkheid, braken en verhoogde leverenzymwaarden in het bloed, wat kan duiden op leverschade.

Bekende bijwerkingen van pembrolizumab zijn onder andere een afname van het aantal rode bloedcellen, verminderde schildklieractiviteit, verminderde eetlust, hoofdpijn, kortademigheid, huiduitslag en spier- en gewrichtspijn.

Bekende bijwerkingen van nivolumab zijn onder andere een infectie van de neus, keel of bijholten, een afname van het aantal rode bloedcellen, verminderde eetlust, hoofdpijn, kortademigheid en spier- en gewrichtspijn.

Pembrolizumab en nivolumab worden toegediend als een infuus in de ader of als injectie onder de huid. Bekende bijwerkingen van infusen en injecties zijn onder andere reacties op het infuus zelf, zoals koorts, rillingen, lage bloeddruk en een reactie op de huid op de plek waar met een naald is geprikt voor een behandeling.

De onderzoeksmiddelen kunnen schadelijk zijn voor een ongeboren baby. Vrouwen en mannen moeten voorzorgsmaatregelen nemen om te voorkomen dat een ongeboren baby aan het onderzoeksmiddel wordt blootgesteld.